Update: 35-dagen challenge

wp-1455384769013.jpeg

Nog 29 van de 35 dagen te gaan!

Tjonge, ik heb mezelf wel weer een lekker pittige uitdaging opgelegd hoor.
De 35-dagen challenge is een uitdaging waarbij ik probeer om 5 weken lang niet te zondigen. Kortom; geen koekjes bij de koffie. Maar ook geen melk & suiker in de koffie of thee. Zelfs geen light frisdranken.

Het is 35 dagen op water en brood!

Nou nee, gewoon gezonde voeding. En water, thee en af en toe een glas melk. Maar verder dus geen extraatjes. Alleen de drie hoofdmaaltijden en als tussendoortjes wat magere kwark of een stuk fruit.
En dit alles omdat ik nu al 3 maanden op een plateau zit, wat ik inmiddels spuugzat ben!
Ik kom van de 105 kilogram en mijn laagste gewicht wat ik op de weegschaal gezien heb, is 97,5.
Ik hang nu dus al een paar maanden tussen de 98 en de 99 kilo in. En het is tijd om de broekriem even goed aan te trekken. (Haha, dat zou alleen maar goed zijn!)

Afgelopen maandag woog ik 99,7. Dat was net na mijn ongesteldheid, dus dan weeg ik doorgaans 1 kilo aan vocht extra. Ik wil me nu elke maandag gaan wegen om het resultaat bij te houden. (Over 2 dagen een nieuwe update dus, spannend!)

Ik heb me goed kunnen houden aan de challenge deze week. Het was af en toe verschrikkelijk uitdagend, dat wel. Tijdens een werkbijeenkomst die 4 uur duurde, werd er bij de thee tot 2x toe een stuk taart aangeboden. Beide keren heb ik af kunnen slaan, omdat ik zo wijs was om tussendoor wat gezonde snacks te nuttigen.

Ook de behoefte aan af en toe een lekkere latté machiatto met caramel was verschrikkelijk groot! (Ik heb een dolce gusto apparaat thuis en die bakjes koffie zijn zoooo lekker!)

Maar vandaag was ook heel lastig. Mijn vriend en ik waren op pad om een nieuwe badkamer te laten maken. (Wat een luxe hè!)  Maar dan zit je dus ook een behoorlijke tijd bij zo’n badkamerboer binnen. Het was een enorm leuk uitstapje, waar je ook koffie en thee aangeboden krijgt….. met een koekje…
En als je dan zo’n 3 à 4 uur binnen zit, drink je aardig wat kopjes thee…. met een koekje… Dus bij elk nieuw kopje thee, heb ik braaf mijn koekje weg weten te leggen.
Dan werd er ook nog in die zaak een grote appelcake gebakken. Slim, want dan ruikt je zaak lekker en je kan je klanten wat lekkers aanbieden. Ook de cake wist ik af te slaan.
Maar laten we eerlijk wezen. We waren om 10.00 uur binnen gestapt. En om 13.00 uur begon mijn maag bijzonder hard te rammelen. (We verlieten de zaak uiteindelijk pas rond 14.00 uur overigens.)
Gelukkig had ik een appel in mijn tas gestopt. Dus die heb ik daar maar gewoon genuttigd. Het voelde een beetje stom om tijdens een zakelijk gesprek zo’n zelf meegenomen appel mee te nemen, maar uiteindelijk leverde het ook nog een leuk gesprek op over zijn eigen afval-moeilijkheden.

Kortom; ik ben super trots op mezelf! Tot op heden heb ik alle hordes genomen, zonder op mijn snufferd te vallen.
En morgen de ultieme uitdaging: een verjaardag. Allemaal lekkers op tafel en ook daar weer een behoorlijke tijd om te overbruggen. Ik denk dat ik maar gewoon mijn eigen gezonde snacks in mijn tas ga stoppen, zodat de verleidingen een stuk minder verleidelijk blijven.

Advertenties

Een eigen huis…

Ik ben absoluut geen liefhebber van Nederlandstalige muziek, maar het liedje “een eigen huis” van René Froger zingt de hele dag door mijn hoofd.
Afgelopen zaterdag hadden we een bezichtiging gepland bij een huis wat de dag ervoor nog in onderhandeling was en waarbij we de hoop al hadden laten varen, maar uiteindelijk bleek de deal afgeketst en konden wij met onze aankoopmakelaar langs gaan.
We zijn beide verliefd geworden op deze woning en hebben een bod uitgebracht. Uiteindelijk kwamen we beiden uit op een mooie prijs en de deal was gemaakt!

Toen we dit goede bericht kregen, waren we in de stad aan het shoppen voor trouwringen. Terwijl we bij de juwelier binnen zaten, kregen we het telefoontje.
Ik was vervolgens helemaal van de leg. Wat geweldig!
Mijn eerste reactie was om het te willen vieren en daar hoort natuurlijk taart bij!!
Gelukkig heb ik me enorm ingehouden en vooral veel jubelkreten geslagen. Sowieso is het handig om eerst de deal maar even af te wachten, de stukken te tekenen en de hypotheek rond te breien.

Het blijft een typisch iets om dingen die gevierd moeten worden, meteen te associëren met lekkernijen. Blijkbaar is ons brein daar op geconditioneerd. Blije emoties = zoetigheid.
Het scheelt ook dat ik goed gegeten had voor ik de stad in ging, het beste recept tegen de verleidingen.

Maar voor nu: Virtuele taart!!

cake

Dagelijkse uitdaging – het treinstation

Ik kom zojuist bij een vriendin vandaan, die in Rotterdam woont. Omdat parkeren daar vaak niet ideaal is,  heb ik ervoor gekozen om met de trein te gaan. Inmiddels is het half 1 en zit ik te wachten op het centraal station. Ik heb nog 20 minuten voordat mijn trein vertrekt.

Ik ben erg geurgevoelig en ruik de lekkerste luchtjes om me heen. Achter me zit de Burger King en voor me zie ik mensen met grote bekers, afgetopt met slagroom, uit de Starbucks komen. Ik voel mijn maag knorren en realiseer me dat het lunchtijd is.

Maar ik wil niet vervallen in junkfood of andersoortige lekkernijen. Daarom probeer ik de mantra: “de koelkast ligt nog vol lekkere en gezonde dingen voor de lunch”, veelvuldig te herhalen.

Ik zoek afleiding in het scrollen door Facebook en het schrijven voor mijn blog. Dit soort verleidingen zijn het lastigste voor me. Mijn neus brengt me regelmatig in problemen, want de geur van lekker voedsel maakt dat ik het soms echt niet kan weerstaan.

Dit herinnert me er weer aan dat wanneer je honger hebt, het weerstaan van ongezond eten bijna een onmogelijke taak is. Het is alsof je tegen de natuurlijke wetten moet vechten en dat verlies je op den duur. Alleen op wilskracht red je het niet, je moet ook zorgen dat de omstandigheden kloppen. Volgende keer maar weer beter voorbereid op reis en wat stukken fruit in mijn tas meenemen. Dan heb ik geen honger en is de verleiding een stuk makkelijker te weerstaan.

ns2