Het is tijd, de hoogste tijd!

Oh man, wat heb ik mijn hele leven al een bloedhekel gehad een André Hazes. Maar in 1 ding had hij wel gelijk; het is de hoogste tijd!
Het is niet alleen tijd om weer wat updates in mijn blog te schrijven, maar ook om de gezonde lifestyle op te pakken.

Inmiddels was ik weer gestart met sporten. Ik ben terug gegaan naar het zwembad waar ik de leukste lessen aquarobics kon volgen en heb daar een maandkaart aangeschaft.
Tevens ben ik naar een outdoor winkel gegaan en heb de beste wandelschoenen die ik kon vinden aangeschaft. Super handig om regelmatig te wandelen, maar ook handig om te hebben voor onze toekomstige vakantie naar… Bali!

Omdat vorig jaar een enorm minder prettig jaar was, hadden we onze huwelijksreis uitgesteld en inmiddels is deze dus geboekt. Een mooi doel om mijn wandelschoenen goed in te lopen.
Een paar maanden geleden waren we in Londen en toen had ik te kleine wandelschoenen meegenomen. Ik kan jullie niet vertellen hoe pijnlijk het was, maar er waren momenten dat ik liever op mijn blote voeten door Londen was gelopen.

Het rouwen om het verlies van mijn moeder gaat gestaag. Op sommige momenten denk ik dat ik het een plekje gegeven heb en op andere momenten rollen de tranen weer over mijn wangen. Ik denk dat het er allemaal bij zal horen. Volgens de boeken in elk geval wel. Ik weet het niet zeker, ik heb het (gelukkig) nog nooit eerder gedaan.

Waar ik wel een beetje van baal is dat mijn lijf de laatste tijd tegenstribbelt. Wanneer ik net lekker op dreef ben met het sporten dan krijg ik spontaan ergens last van. Momenteel zit ik met een flinke portie spit. Twee weken geleden had ik nog een overbelaste knie.
Vanmorgen bij de (plaatsvervangend) huisarts geweest. Hij gooide de klachten op “te dik”. Ik begrijp goed dat mijn overgewicht niet helpend is, maar het sporten is juist om af te vallen. Als ik dat nou toch eens aan mijn lijf duidelijk zou kunnen maken, dan zou alles een stuk makkelijker zijn. 😉 Helaas is mijn lijf net zo koppig als ikzelf en zal ik wederom geduld moeten hebben tot deze pijn voorbij is.
Zoals een wijs man ooit zie: “This too shall pass”.

Ooit zou ik nog wel willen leren om “de gulden middenweg” te vinden. Bij mij gaat het meestal “AAN” of “UIT”. Ik ben niet zo goed in gemiddeld.
Dus de kans is ook aanwezig dat ik nu weer bloedfanatiek ga bloggen. Wie weet!
Ik heb in elk geval wel een bijzonder coole IPad aangeschaft. Eentje met toetsenbord, dus ik kan nu ook makkelijk onderweg een blog schrijven.
Plus bijzonder handig voor de aankomende vakantie naar Bali. Want nu kan ik alvast E-books gaan scoren.

Heeft iemand nog goede leestips? 😉

bali-guide

Advertenties

Succes!

Succes mag gevierd worden!
Mijn eerste week van de 35-dagen challenge zit erop en is enorm goed gegaan. Ik heb geen enkele keer gezondigd. En daar ben ik behoorlijk trots op.
De weegschaal is ook lief voor me. De uiteindelijke cijfertjes ga ik pas aan het einde van het traject verklappen. Ik ben zelf ook heel nieuwsgierig wat het gaat worden!

Gisteren had ik een verjaardag. Ik zag er wel een beetje tegenop, want normaliter vind ik het heel moeilijk om van de hapjes en de taart af te blijven. Maar ik heb vooral genoten van de gezelligheid en me bij een paar kopjes thee gehouden.
Vlak ervoor heb ik een stevige lunch genomen,. Toen ik na een paar uur een beetje honger kreeg, heb ik een appel genomen.
Ik had zelf een appel meegenomen en er waren al heel wat gedachten gepasseerd waarom dat een stom idee zou zijn. Want daar kijken mensen toch raar van op?!
Nee. Helemaal niet zelfs. Niemand keek, niemand maakte er een opmerking over. Het was alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Heerlijk!

De taart overslaan was een makkie. Ik had immers net gegeten en ook totaal geen honger. Toen de smeersels en toastjes op tafel kwamen was het iets lastiger. Er werd iets getriggerd wat vroeger nogal automatisch ging.
Wanneer dan de chips en hapjes op tafel kwamen, nam ik vaak geheel gedachteloos ervan. Want gezelligheid gaat gepaard met eten, dacht ik toen.
Nou… Je kan het dus ook heel gezellig hebben zonder! 🙂

Vandaag even een dag zonder sport en activiteit. Ik ben snotverkouden geworden. Al een paar dagen had ik flink last van allerlei pijntjes. Met name mijn schouders, nek en hoofd deden pijn.
Maar ik ben lief voor mezelf, dus heb een lekkere massage geboekt bij mijn vaste adresje. Wat een verwennerij! Ik hoop vooral dat ik niet de hele tijd ga zitten snotteren daar, maar dat zien we dan wel weer.

Terugblik Juni

Elke eerste van de maand reflecteer ik op hoe de afgelopen maand is gegaan en aangezien we zojuist in juli gearriveerd zijn, is het weer zover.

Juni was een goede maand voor me!

  • In totaal ben ik 2 kilo afgevallen. Dat is meer dan in de maanden ervoor het geval was. Waarschijnlijk omdat ik een aantal veranderingen heb meegemaakt, die dit veroorzaakt hebben zoals sporten.
  • Ik heb een abonnement op de sportschool genomen. Waarom ik deze keuze gemaakt heb in plaats van het zwemmen lees je hier.
  • Het sporten gaat sowieso lekker. Ik ben veel consistenter in het volhouden en regelmatig gaan dan voorheen. Ik krijg er ook steeds meer zin in en zelfs behoefte aan. Ik merk veranderingen aan mijn lijf, maar ook op geestelijk vlak. Spanningen nemen af en ik voel me positiever in het leven staan.
  • Ik ben druk aan de slag geweest met het reflecteren op de smoesjes die regelmatig ervoor hebben gezorgd dat ik niet ging sporten of meer ging eten. Afgelopen maand is het best goed gelukt om deze de nek om te draaien. Af en toe betrap ik me natuurlijk nog flarden van gedachten die mijn proces kunnen saboteren, maar het is een opluchting dat ze niet meer zo indringend aanwezig zijn.
  • Het omgaan met verleidingen blijft met tijden enorm lastig! Maar ik merk dat het makkelijker is om mezelf af en toe wat lekkers toe te staan zonder schuldgevoel, wanneer ik zo intensief aan het sporten ben. Het blijft een aandachtspunt, want op momenten dat ik trek heb en er staat allerlei lekkers voor mijn neus, is het soms maar moeilijk om nee te zeggen.
  • Qua drinken gaat het perfect. Ik drink veel water en thee. (Met deze warme dagen is het drinken van veel water een makkie.) En heel soms drink ik sterk verdunde ranja of een light drankje. Ik merk dat het drinken van water ook steeds makkelijker word en je simpelweg veel dorst krijgt wanneer je niet regelmatig drinkt. Voorheen kon ik uren zonder drinken, dat is gelukkig niet meer het geval.

Al met al ben ik “dik” tevreden met mijn behaalde resultaten de afgelopen maand. Ik zou tegen mezelf willen zeggen: “Ga zo door!”

 

Awesome