Dagelijkse uitdaging – traktaties

Zoals ik al eerder schreef ben ik onlangs jarig geweest. Een periode waarin ik het mezelf toesta om te genieten van taart, snoep & chips. En omdat het zo gezellig is en je wil dat je bezoek zo lang mogelijk blijft; haal je een paar flinke bakken met eten bij de Chinees.

Maar na zoveel pret, is het handig om daarna weer even op de rem te trappen. Althans, als je doel is om uiteindelijk slanker te worden wel. Dus ik ben weer braaf in het regime van drie keer per week sporten gestapt en doe mijn best om zo regelmatig en gezond mogelijk te eten.

Het is opvallend hoe vaak je in het dagelijks leven tegen verleidingen aanloopt op voedingsgebied. Zeker op het gebied van werk, is dat soms bijzonder moeilijk.
Er zijn regelmatig traktaties van collega’s. En soms nemen cliënten ook wat lekkers voor me mee. Super lief natuurlijk, maar daarom des te lastiger om nee te zeggen.

Voor mijn eigen verjaardag heb ik afgelopen week cake meegenomen, om te kunnen trakteren. Twee dagen lang heb ik er nee tegen kunnen zeggen. En toen er nog 2 stukjes over waren, heb ik gezegd dat ik het weg zou gooien als n iemand het meer zou nemen.
Normaal moet je alleen tegen je eigen overtuigingen aan botsen, maar wanneer je zo openlijk aangeeft dat je iets weg doet, omdat je anders de verleiding mogelijk niet meer kan weerstaan… Dan loop je ook aan tegen andermans overtuiging.
Want dan hoor je ook van anderen dat het zo zonde is om het weg te gooien, dat je het gerust kan laten staan omdat anderen daar misschien later nog wel iets van lusten.

Dat blijkt weer een hele andere uitdaging. Ik vind het namelijk fijn om andere mensen blij en gelukkig te maken. En nu moet ik mijn eigen behoefte voor die van een ander zetten. Heel lastig soms, maar het is me gelukt!
Zonder de cake weg te hoeven gooien, hebben collega’s aangegeven de cake mee naar huis te zullen nemen. De cake was toen dus “verdeeld” en dat maakte dat mijn hoofd rustiger werd en ik wist dat ik de verleiding zou kunnen weerstaan wanneer ik op het einde van de werkdag iets hongeriger zou worden.

Uiteindelijk een win-win situatie dus. Missie geslaagd!

recipe-image-legacy-id--363957_11

Advertenties

Gek van adviezen

Inmiddels is mijn verjaardag achter de rug. Dat betekent dat ik mijn plan weer flink op moet pakken, want ik heb aardig wat gesnoept de afgelopen dagen.
Het nadeel van zelf taarten bakken, is dat je dan natuurlijk ook “moet” proeven van het deeg, de slagroom en het uiteindelijke resultaat. Je gaat je gasten natuurlijk niets smerigs voorschotelen! (Goede smoezen verzinnen, ik kan dat!)

Inmiddels ben ik weer netjes 3x in de week aan het sporten en is mijn gezonde eetpatroon terug waar het moet zijn.
Maar waar ik steeds vaker tegenaan loop, is de vraag of ik het wel goed doe.
Sinds ik mij verdiep in voeding, word ik gek van alle adviezen. Wanneer je eindelijk op de goede weg denkt te zijn, is er weer een artikel of een onderzoek die anderzijds beweerd.

Enkele voorbeelden? Komtie!!

Gluten
De ene beweerd dat je gluten kan eten wat je wil en dat daar verder niets mis mee is. Een volgende zweert bij een glutenvrij dieet, omdat het je darmflora in de war schopt en dit kan het afvallen saboteren. Er blijken een heleboel mensen glutenvrij te eten, omdat zij denken dat dit gezonder is.
In de meest betrouwbare onderzoeken, lees ik echter weer dat een glutenvrij dieet helemaal niet gezond is! (Tenzij je echt gluten intolerant bent, dan moet je wel..)

Noten
Super gezond man, noten. Behalve dan wanneer je wil afvallen. Dan zijn ze enorm slecht voor je. Ik dacht dat ik wel een handje walnoten kon eten, omdat ze zo goed voor je zijn, maar blijkbaar werkt dat niet zo wanneer je gewicht wil verliezen.
Ook pijnboompitten zijn niet goed voor je. Zit je dan.. Met je salade…

Avocado
Want blijkbaar mag er in je salade ook al geen avocado zitten. Die dingen zitten dan wel boordevol vitamines, ze zitten blijkbaar ook boordevol calorieën.
Ik dacht dat ik er wel goed aan deed om deze af en toe te eten, omdat er goede voedingsstoffen in zitten. En ik wil namelijk niet alleen afvallen, ik wil vooral gezond leven.

Koolhydraten
Ja, deze zijn helemaal de satan. De ene persoon zegt dat je niet zonder kan, omdat je hersenen ze nodig hebben en wanneer je er te weinig van binnen krijgt, je lichaam op spiereiwitten gaat teren. De ander zegt dat je er zo weinig mogelijk van binnen moet krijgen, omdat je anders per definitie niet afvalt.

Kortom; hoe meer ik lees en hoe meer ik hoor; hoe gekker ik er soms van word.
Over werkelijk alles lees je verschillende dingen. Suiker versus zoetstoffen, melk versus soyaproducten, etc. etc.
Oh… En je moet wel groene thee drinken, maar dan ook weer niet teveel!

Ik denk dat ik het voorlopig maar weer gewoon bij mijn boeren verstand ga houden en gewoon mijn volkorenpasta blijf eten, met volop verse groenten en een portie mager vlees/vis.
Als ik dat (en 3x in de week sporten) maar lang genoeg vol blijf houden… En het snoepen beperk tot een minimum. Dan moet het uiteindelijk toch wel goed komen?

voedingsadvies

Geen kwestie van wilskracht

Huh?! Wat zeg je nu toch weer Corinne??
Is afvallen geen kwestie van wilskracht, discipline en doorzettingsvermogen? Wat een onzin, dat lees je toch overal??

Ik heb in mijn zoektocht menig website en boek gelezen over afvallen. In een heleboel van deze teksten komt naar voren dat afvallen een kwestie is van wilskracht. Ik denk dat dit niet helemaal waar is.
Uiteraard begint elk goed voornemen met een stevige portie wilskracht, maar waarom velen niet slagen in het bereiken van hun doel, is omdat wilskracht niet een onuitputtelijke bron is. Het houdt een keer op.

En zeker wanneer je het jezelf ook nog eens vreselijk moeilijk maakt met shakes, blaadjes sla, honger lijden en saaie sportroutines. Ik hou het zelf dan meestal een maand, misschien zelfs 2 maanden vol. Maar op den duur komt het moment waarop je de teugels laat vieren. Het is een te grote verandering die je van jezelf vraagt. En omdat je niet kan genieten van de reis die je maakt, zal je op een gegeven moment afhaken.

Een plan

Het helpt wanneer je het niet alleen van wilskracht af laat hangen. Het helpt om een plan te hebben voor de momenten dat je er helemaal geen zin meer in hebt.
Het helpt om een structuur te vinden die prettig voelt en die je bijna gedachteloos kan uitvoeren.
Zo heb ik heel erg moeten zoeken naar de juiste tijd om te gaan sporten bijvoorbeeld. Ik ben in het begin van dit jaar begonnen met zwemmen. Dit was echter op gezette tijden, na mijn werk en meestal pas erg laat op de avond. Ik merkte al snel dat het voor mij niet handig was om nog van huis weg te moeten, nadat ik eenmaal op de bank was geploft.
Toen heb ervoor gekozen om te gaan fitnessen. Dit kon ik meteen doen na mijn werk, zodat ik het nog voor het eten gedaan had.
Dit bleek op den duur ook niet ideaal, omdat ik na mijn werk moe was en vaak nog in de file terecht kwam. Daardoor werd het eten wel erg laat en mijn energie te laag.
Nu heb ik uiteindelijk ervoor gekozen om eerder op te staan. Hierdoor kan ik om 7 uur in de sportschool staan. En ook al heb ik geen zin, mijn wekker is dan toch al gegaan, dus dan kan ik dat uur beter besteden om gewoon te gaan sporten.

Maar ook tijd reserveren om ’s ochtends te ontbijten, is een onderdeel van mijn plan. Voorheen stond ik veel te laat op, waardoor ik het ontbijt soms zelfs oversloeg. Niet handig!
En het besluit om geen lekkernijen meer in de kast te hebben liggen, omdat ik weet dat ik op zwakke momenten dan de kast in ga duiken.

Ik merk steeds meer dat afvallen niet alleen gaat om meer bewegen en minder eten. Het betekent voor mij ook echt de tijd nemen om goed voor mezelf te zorgen.
Maaltijden koken met verse producten, ’s ochtends de tijd nemen voor ontbijt, mediteren om even stil te kunnen staan bij mijn doelen en mijn lichaam & geest, ruimte maken om te kunnen sporten en daarvoor eerder uit bed komen, bewust boodschappen doen en snoep/koek niet meenemen & reflecteren door  in mijn blog te schrijven.  Allemaal voorbeelden waarbij ik een bewuste keuze heb moeten maken om daar tijd voor te reserveren.

Kortom; gewicht verliezen is niet alleen afhankelijk van wilskracht, maar vooral van een goed plan en de tijd nemen om dit plan uit te voeren.

wilskracht

Elke dag een stapje – Review van bfit4life

Gisteren werd ik door een vriendin gewezen op een blog van bfit4life.nl. Ook iemand die, net als ik, de uitdaging is aangegaan van gezond leven, meer sporten en gewicht verliezen.
Maar ook iemand, die al een paar stapjes verder is dan ik. En daardoor ook meer lessen geleerd heeft.
Wat mij vooral heeft geïnspireerd tijdens het lezen van dit blog, zijn de 9 afval lessen.
Hierin wordt vooral beschreven dat het proces er één is van vooral hard werken, doorzetten en keer op keer weer de betere keuze kunnen maken.

Daarnaast is het belangrijk om elke dag een stapje in de goede richting te maken. Met het doel voor ogen, is het goed om te kijken hoe je met kleine bewegingen die kant op kan komen.
Omdat het een nieuwe levensstijl is, die je jezelf aan het aanmeten bent. Is het niet zo dat je dat in één keer voor elkaar hebt. Dat is schier onmogelijk.
Het is een proces met vallen en opstaan.

En toen ik aankwam op de pagina waarbij al mijn smoesjes opgesomd werden, moest ik een beetje gniffelen om mezelf. Het is namelijk heel herkenbaar wat er staat. Ook ik heb meer dan eens geroepen: “Ik heb al van alles geprobeerd, maar niets werkt”. 
Het is ook gewoon zo, dat ik (en velen met mij die zich hier schuldig aan gemaakt hebben) geneigd ben om eventjes heel hard mijn best te doen, me over te geven aan een crash dieet, of even enorm fanatiek ga sporten.
Maar het volhouden en de echte verandering maken, dat is de meest lastige stap.
Het echt kiezen voor je eigen gezondheid en daar niets anders voor opofferen. Het kiezen voor het bank hangen, omdat je zo’n zware dag op het werk gehad hebt. Toch maar een stuk taart nemen, omdat je anders iemand teleur stelt.
Jezelf wijs maken dat je honger hebt, om dat stuk chocolade maar te vergoelijken.

En nog steeds trap ik er regelmatig in bij mezelf. Dus zo makkelijk is het niet om de knop om te zetten. Maar het lezen van dit blog heeft me weer een enorme zet in de goede richting gegeven.

i-can-do-it

Uit eten

Uit eten gaan is één van de leukste dingen voor mij om te doen. Ik hou ervan om nieuwe restaurants te ontdekken, want telkens is de ambiance en het eten weer anders.
Het liefst proef ik van verschillende etenswaren, zodat de ontdekkingstocht het grootst is. Je kan me daarom ook enorm blij maken met tapas of een lopend buffet, waarbij je een scala aan diverse lekkernijen kan proeven.

Helaas zit aan uit eten gaan ook een keerzijde. Vaak spreek je wat later op de avond af, omdat je je misschien nog even wil opfrissen na het werk, of simpelweg omdat de meeste mensen pas rond 7 uur bij een restaurant zijn en het dan op zijn gezelligst is.
Dat betekent dan meestal dat je al enorme honger hebt, want je wil je ook niet nog even vol eten voordat je gaat, want je wil je eetlust niet bederven.

Maar eenmaal aangekomen bij het restaurant, wil je wel graag wat aan het hongergevoel doen en dat resulteert dan meestal in brood met smeerseltjes, of een voorgerecht. (Soms zelfs beide!)
Zeker omdat je weet dat het hoofdgerecht nog wel even op zich laat wachten. En als het druk is in de zaak, is die kans nog een stukje groter.

En dan heb je ook nog eens een riante hoeveelheid aan keuze, qua gerechten. Soms is het een enorme mentale worsteling tussen de keuze; ga ik voor gezond, of ga ik voor lekker?
Gelukkig is de combinatie vaak mogelijk, omdat een gezonde keuze ook enorm lekker kan zijn. Maar ik ben een keer zo verschrikkelijk teleurgesteld, toen ik koos voor een stukje zalm, groente en witte rijst! Er zat heel weinig smaak aan, terwijl de persoon tegenover mij genoot van een sappige spare-rib.

Daarnaast maak je de keuze voor het hoofdgerecht altijd op het verkeerde moment: Wanneer je sterft van de honger. Voordat je begint aan je voorgerecht, is de keuze voor het hoofdgerecht ook al gemaakt en opgegeven aan de bediening.
En nadat je het voorgerecht op hebt, heb je eigenlijk helemaal niet meer zoveel honger…
Maar ja, dan komt het hoofdgerecht en dat ziet er toch stiekem ook wel enorm lekker uit!
Dus vol van vreugde, begin je aan het heerlijke hoofdgerecht. En je eet, (want het is zo verschrikkelijk gezellig!) dan ook eigenlijk weer veel teveel.
Ten eerste omdat het zonde is om te laten staan, je hebt er immers voor betaald. En ten tweede omdat je afgeleid bent en je ondoordacht steeds door blijft eten.

Gelukkig lukt het mij meestal wel om het toetje dan over te slaan. Alhoewel deze soms erg onweerstaanbaar blijken. (Baklava!)

Het bovenstaande is iets wat voor mij een lastig gegeven blijft. Gelukkig ga ik niet (meer) zo enorm veel uit eten en lukt het me steeds beter om de gezonde keuze te maken. Ook helpt het dat mijn partner me er af en toe op wijst dat mijn ogen groter zijn dan mijn maag en ik daardoor kan besluiten om alleen een hoofdgerecht te nemen. (Je kan immers altijd nog een toetje nemen, als je nog niet vol zit. Maar stiekem zit je na zo’n hoofdgerecht gewoon vol hoor.)

Zeg eens eerlijk; wat is jouw valkuil bij het uit eten gaan?

Lots of traditional festive food on wooden table