Hart onder de riem

Eén van mijn vaste lezers kampt de laatste tijd met het probleem waar ik ook vaak tegenaan gelopen ben: Het weerstaan van verleidingen en het gebrek aan doorzettingsvermogen.
Omdat mijn antwoord niet in twee zinnen samen te vatten is, wil ik er vandaag een blogpost aan wijden.

  1. Je kan het!
    Vergeet niet af en toe achterom te kijken. Je bent al van ver gekomen en probeer te genieten van het resultaat wat al geboekt is. Wanneer je geneigd bent om alleen maar te kijken naar alle kilo’s die er nog af moeten en hoe frustrerend dat is, zal het proces frustrerender zijn.
  2. Geniet van het proces!
    Dit klinkt raar uit mijn mond, want ik heb zo enorm vaak gemopperd en gevloekt op mijn lijf. Maar aangezien je er nu eenmaal toch mee bezig bent en het een groot stuk van je leven beïnvloed, kan je er maar beter het beste van maken.
  3. Het eten is niet het probleem!
    Misschien klinkt dit voor velen raar in de oren, maar het grootste probleem bevind zich in je hoofd. Sinds ik begonnen ben met bloggen, is het kopje geest op mijn pagina het grootst gebleken. Er gebeurt zoveel in je hoofd tijdens het afvallen, dat wordt vaak onderschat. Ik ben onlangs begonnen in het boek: “Op dieet? Doe normaal!” van Heleen Ligtelijn, dieetpsycholoog. Een echte aanrader! 
  4. Wees nu gelukkig!
    Ik heb zo vaak van mensen gehoord: “Als ik eenmaal dunner ben, DAN ben ik gelukkig. Nee hoor, geluk komt niet in kilo’s namelijk. Geluk komt vanuit jezelf, omdat je tevreden bent in het hier en nu.
    Sterker nog, als je ongelukkig bent (en mogelijk ook nog emotie-eter) dan saboteer je daarmee ook nog eens het afvallen. Want dan wordt het dubbel zo moeilijk allemaal.
  5. Ontspan!
    Veel mensen (zoals ik) gaan juist eten omdat ze onrustig zijn. Onrust kan door allerlei oorzaken komen, maar is wel een belangrijk onderdeel waar het op mis kan gaan. Stress op het werk of thuis, geen tijd voor jezelf nemen, doordraven etc. Allemaal momenten waarbij eten als verleiding om de hoek komt kijken.
    Ga mediteren, lees een goed boek, ga wandelen. Maar zorg ervoor dat je hoofd de rust krijgt die het verdiend.
  6. Beweeg!
    Je kan nog zo netjes je best doen met diëten, maar je lijf moet ook aan de slag gaan om de calorieën te verbranden. Daarnaast is het ook ideaal om rust in je hoofd te vinden. Even geen bemoeienis van mensen om je heen. Gewoon alleen met je lijf zijn.

Heel wat tips en adviezen die ook regelrecht op mijzelf van toepassing zijn. De belangrijkste tip die ik kan geven (en die voor mijzelf het moeilijkste was) is: Stop je focus te leggen op de kilo’s, maar begin je focus te leggen op een gezond & gelukkig leven.
Wees lief voor jezelf op andere manieren dan jezelf iets lekkers gunnen en wees gelukkig met wie je nu bent. Met alle mooie en minder mooie facetten.

Ik vind je nu al een mooi mens. 

Vastentijd

Wauw, toen ik met mijn 35-dagen challenge begon, had ik helemaal niet door dat in die periode ook de vastentijd begon.
Ik kom van origine uit Brabant en daar wordt nog uitgebreid carnaval gevierd. Carnaval is eigenlijk

Carnaval (ook wel ‘Vastenavond‘ – vooravond van het vasten) is van oorsprong een Rooms-Katholiek volksfeest, dat mogelijk ook heidense wortels heeft en gevierd wordt in de drie dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Volgens de traditie duurt het feest van zondag tot dinsdagavond – de Vastenavond. Om middernacht vangt de vastentijd aan van 40 dagen, tot Pasen.

Na de carnaval is het de tijd van het vasten wat aanbreekt. Nou zijn er nog genoeg Brabanders die wel carnavallen, maar niet vasten trouwens 😉
Maar van oorsprong duurde het vasten 40 dagen, tot aan Pasen.

Vastentijd, Veertigdagentijd of quadragesima is de periode die begint op Aswoensdag als voorbereiding op het Paasfeest. De veertigdagentijd is een periode van vasten en bezinning op de feitelijke christelijke levenspraktijk. Alhoewel er zesenveertig dagen verlopen tussen Aswoensdag en Pasen (einde van de vastentijd) wordt er traditioneel (binnen de Katholieke Kerk) niet gevast op de zes zondagen tijdens die periode waardoor je op veertig dagen uitkomt. In het oosters christendom wordt er achtenveertig dagen gevast tot Pasen. De laatste week vóór Pasen wordt er niet meer gerekend tot de “Veertigdagentijd”, maar tot de Goede week.

Een beetje grappig wel, dat ik dus onbewust die periode gekozen heb voor mijn 35-dagen challenge.
Het gaat overigens bijzonder goed met deze challenge. Wat helpt is dat ik ziek ben en mijn smaak compleet ben verloren. Dus of ik nou aan een heerlijke Bossche bol zit te knagen of een blaadje sla; het verschil proef ik niet!

Ik kwam overigens een erg leuk artikel tegen die voor mij inspirerend werkte en wat hele duidelijke richtlijnen geeft wat je aan calorieën kan minderen, wanneer je ook een tijdje een soort vastentijd voor jezelf inlast.

De volledige pagina is hier te vinden. Ik heb ‘m voor het gemak vertaald en ingekort.

Soda

Frisdrank

Frisdrank is de bron van honderden onnodige calorieën, dus dit is dé tijd om over te stappen naar water. Wanneer je al 1 glas frisdrank kan weglaten voor 40 dagen, bespaar je 124 tot 189 calorieën per dag.

Totale hoeveelheid: 40
Hoeveelheid calorieën bespaard: 4.960 tot 7.560

French-Fries

(Franse) Frietjes

Ze zijn zout, gefrituurd en verslavend. En het is moeilijk om er slechts een paar van te eten. Wanneer je slechts eens per week een medium portie zou laten staan, scheelt dit al 350 calorieën per week.

Totale hoeveelheid: 6 medium porties
Hoeveelheid calorieën bespaard: 2.190

Ice-Cream

Ijs

Jezelf af en toe trakteren op een lekker schaaltje ijs? Het lijkt heel onschuldig, maar het kan al snel aantikken.

Totale hoeveelheid: 12 schaaltjes à 100 gram
Hoeveelheid calorieën bespaard: 2.760 (voor vanille ijs)

Alcohol

Alcohol

Wanneer je iemand bent die graag een wijntje bij het eten lust, kan je al 127 calorieën per dag besparen.

Totale hoeveelheid: 40 glazen
Hoeveelheid calorieën bespaard: 5.080

Fast-Food

Fast food

Voorheen was dit mijn zwakke plek! Stel dat je elke week jezelf trakteert op een menu van de Mac of Burger King, dan zou je dat al zo’n 1.200 calorieën per week schelen.

Totale hoeveelheid: 6 maaltijden
Hoeveelheid calorieën bespaard: 7.200

Potato-Chips

Chips

Hmmm.. Een lekker zakje chips voor de tv. Stel dat je twee zakjes chips (en dan bedoel ik die kleine!) per week wegwerkt, dan kan je 153 calorieën per zakje besparen.

Totale hoeveelheid: 12 zakjes
Hoeveelheid calorieën bespaard: 1.836

Voor de overige plaatjes verwijs ik jullie naar de bron.

Mijn favoriete blogs

fellow-blogger9

Vandaag wil ik een ode brengen aan mijn mede-bloggers. De mensen die mij inspireren en wiens blogs ik graag lees.

Succesverhaal in wording
Dit blog herinnert me aan mijn eigen reis. Ik lees het graag omdat de schrijfster ingaat op de worstelingen van dag tot dag. Hier durft ze ook eerlijk over te schrijven, iets wat ik enorm bewonder!

My dearest madness
Fijn en eerlijk geschreven blog. Vooral de lijst der lijsten is voor mij een leuke inspiratiebron. Wellicht ga ik hier zelf binnenkort ook nog aan geloven!

Dagboek van een dikzakje
Super herkenbaar blog. Over hoe moeilijk het afvallen soms kan zijn en hoe het voelt om niet als slanke den door het leven te gaan.

A girl and her journal
Eerlijke verhalen, leuke plaatjes en ook weer inspirerend om te lezen. Ook hierin wordt weer duidelijk dat afvallen niet altijd zo makkelijk is. Ik haal er veel steun uit.

Healhty-Kelly
Iemand die al een flinke reis bewandeld heeft op het gebied van afvallen. Lekker veel plaatjes en recepten, maar ook tips & truuks. Geweldig!

 

Succes!

Succes mag gevierd worden!
Mijn eerste week van de 35-dagen challenge zit erop en is enorm goed gegaan. Ik heb geen enkele keer gezondigd. En daar ben ik behoorlijk trots op.
De weegschaal is ook lief voor me. De uiteindelijke cijfertjes ga ik pas aan het einde van het traject verklappen. Ik ben zelf ook heel nieuwsgierig wat het gaat worden!

Gisteren had ik een verjaardag. Ik zag er wel een beetje tegenop, want normaliter vind ik het heel moeilijk om van de hapjes en de taart af te blijven. Maar ik heb vooral genoten van de gezelligheid en me bij een paar kopjes thee gehouden.
Vlak ervoor heb ik een stevige lunch genomen,. Toen ik na een paar uur een beetje honger kreeg, heb ik een appel genomen.
Ik had zelf een appel meegenomen en er waren al heel wat gedachten gepasseerd waarom dat een stom idee zou zijn. Want daar kijken mensen toch raar van op?!
Nee. Helemaal niet zelfs. Niemand keek, niemand maakte er een opmerking over. Het was alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Heerlijk!

De taart overslaan was een makkie. Ik had immers net gegeten en ook totaal geen honger. Toen de smeersels en toastjes op tafel kwamen was het iets lastiger. Er werd iets getriggerd wat vroeger nogal automatisch ging.
Wanneer dan de chips en hapjes op tafel kwamen, nam ik vaak geheel gedachteloos ervan. Want gezelligheid gaat gepaard met eten, dacht ik toen.
Nou… Je kan het dus ook heel gezellig hebben zonder! 🙂

Vandaag even een dag zonder sport en activiteit. Ik ben snotverkouden geworden. Al een paar dagen had ik flink last van allerlei pijntjes. Met name mijn schouders, nek en hoofd deden pijn.
Maar ik ben lief voor mezelf, dus heb een lekkere massage geboekt bij mijn vaste adresje. Wat een verwennerij! Ik hoop vooral dat ik niet de hele tijd ga zitten snotteren daar, maar dat zien we dan wel weer.

Update: 35-dagen challenge

wp-1455384769013.jpeg

Nog 29 van de 35 dagen te gaan!

Tjonge, ik heb mezelf wel weer een lekker pittige uitdaging opgelegd hoor.
De 35-dagen challenge is een uitdaging waarbij ik probeer om 5 weken lang niet te zondigen. Kortom; geen koekjes bij de koffie. Maar ook geen melk & suiker in de koffie of thee. Zelfs geen light frisdranken.

Het is 35 dagen op water en brood!

Nou nee, gewoon gezonde voeding. En water, thee en af en toe een glas melk. Maar verder dus geen extraatjes. Alleen de drie hoofdmaaltijden en als tussendoortjes wat magere kwark of een stuk fruit.
En dit alles omdat ik nu al 3 maanden op een plateau zit, wat ik inmiddels spuugzat ben!
Ik kom van de 105 kilogram en mijn laagste gewicht wat ik op de weegschaal gezien heb, is 97,5.
Ik hang nu dus al een paar maanden tussen de 98 en de 99 kilo in. En het is tijd om de broekriem even goed aan te trekken. (Haha, dat zou alleen maar goed zijn!)

Afgelopen maandag woog ik 99,7. Dat was net na mijn ongesteldheid, dus dan weeg ik doorgaans 1 kilo aan vocht extra. Ik wil me nu elke maandag gaan wegen om het resultaat bij te houden. (Over 2 dagen een nieuwe update dus, spannend!)

Ik heb me goed kunnen houden aan de challenge deze week. Het was af en toe verschrikkelijk uitdagend, dat wel. Tijdens een werkbijeenkomst die 4 uur duurde, werd er bij de thee tot 2x toe een stuk taart aangeboden. Beide keren heb ik af kunnen slaan, omdat ik zo wijs was om tussendoor wat gezonde snacks te nuttigen.

Ook de behoefte aan af en toe een lekkere latté machiatto met caramel was verschrikkelijk groot! (Ik heb een dolce gusto apparaat thuis en die bakjes koffie zijn zoooo lekker!)

Maar vandaag was ook heel lastig. Mijn vriend en ik waren op pad om een nieuwe badkamer te laten maken. (Wat een luxe hè!)  Maar dan zit je dus ook een behoorlijke tijd bij zo’n badkamerboer binnen. Het was een enorm leuk uitstapje, waar je ook koffie en thee aangeboden krijgt….. met een koekje…
En als je dan zo’n 3 à 4 uur binnen zit, drink je aardig wat kopjes thee…. met een koekje… Dus bij elk nieuw kopje thee, heb ik braaf mijn koekje weg weten te leggen.
Dan werd er ook nog in die zaak een grote appelcake gebakken. Slim, want dan ruikt je zaak lekker en je kan je klanten wat lekkers aanbieden. Ook de cake wist ik af te slaan.
Maar laten we eerlijk wezen. We waren om 10.00 uur binnen gestapt. En om 13.00 uur begon mijn maag bijzonder hard te rammelen. (We verlieten de zaak uiteindelijk pas rond 14.00 uur overigens.)
Gelukkig had ik een appel in mijn tas gestopt. Dus die heb ik daar maar gewoon genuttigd. Het voelde een beetje stom om tijdens een zakelijk gesprek zo’n zelf meegenomen appel mee te nemen, maar uiteindelijk leverde het ook nog een leuk gesprek op over zijn eigen afval-moeilijkheden.

Kortom; ik ben super trots op mezelf! Tot op heden heb ik alle hordes genomen, zonder op mijn snufferd te vallen.
En morgen de ultieme uitdaging: een verjaardag. Allemaal lekkers op tafel en ook daar weer een behoorlijke tijd om te overbruggen. Ik denk dat ik maar gewoon mijn eigen gezonde snacks in mijn tas ga stoppen, zodat de verleidingen een stuk minder verleidelijk blijven.

Psst.. Hey, jij daar!

Vandaag een nieuwe opdracht vanuit de blogging101 academie. Een blog aan mijn lezers, het liefst gericht op één iemand in gedachten. Ik heb er even heel hard over na moeten denken, maar ik denk dat wanneer ik mezelf eens even hartig toespreek, menig persoon hier herkenning in zal vinden.

Onzekerheid is een welbekend fenomeen. Er zijn veel mensen onzeker over zichzelf of iets in hun leven. Met name vrouwen kunnen bijna allemaal wel één ding van hun lichaam benoemen waar ze onzeker over zijn.
Voor mij is mijn onzekerheid mijn lichaam. Ik voldoe niet aan het ideaalplaatje van de maatschappij. Ik pas niet in maatje 38.
De onzekerheid is het grootst wanneer ik kleding wil gaan passen. Omdat ik net niet meer in de “normale” confectiematen pas, moet ik naar de grote maten winkels.
En ondanks dat het de afgelopen jaren echt wel beter geworden is, merk ik dat er regelmatig nog echt enorme hobbezakken verkocht worden. Kleding waar ik mij alles behalve sexy in voel.

Dagelijks zeg ik tegen mijzelf dat ik tevreden ben over hoe ik ben. Dat ik mijzelf geaccepteerd heb. En eerlijk is eerlijk, ik ben het grootste gedeelte van de tijd ook niet meer onzeker.
Maar er zijn momenten dat ik heel zelfbewust ben. Bijvoorbeeld wanneer ik in de sportschool de meest dikke persoon ben die aan het trainen is.  Soms voelt dat goed, soms heb ik het moeilijk. Op de momenten dat ik onzeker ben, is het extra lastig om de motivatie te vinden om wél naar de sportschool te gaan.
En laten we eerlijk wezen; het gaat echt nergens over. Want mijn verstand weet ook heus wel dat de mensen om me heen lief vinden voor wie ik ben en niet om hoeveel ik weeg.

En daarom leg ik soms de lat voor mezelf een stuk hoger dan dat ik dat voor anderen doe. Ik heb empathie voor de mensen om me heen en probeer hen te helpen bij obstakels. Maar ik zelf mag niet falen.  Want dan zullen de mensen wel denken!
Sowieso is de “gezonde levensstijl” nogal in trek momenteel. En de daarbij komende discussies dat “dik zijn een keuze is” en dat dikke mensen gewoon niet genoeg hun best doen. 

Voor mij de uitdaging om mezelf inderdaad niet zo te vergelijken met anderen en vooral trots te zijn op mijn resultaat. Bekijken wat ik nu al allemaal overwonnen en gewonnen heb, in plaats van zien welke weg ik nog moet bewandelen voor ik mijn doel behaald heb.

Mijn motivatie

Vandaag een nieuwe opdracht gekregen vanuit Blogging101. Het was de bedoeling om de titel en het onderschrift van mijn blog aan te passen naar mijn wensen.
Nou heb ik al enorm hard nagedacht bij het opstellen van de titel en het onderschrift. Het moest voor mij goed beschrijven waar de nadruk op ligt in mijn blog, maar tegelijk ook een beetje luchtig zijn.

Gewichtige uitdagingen

Voor mij is het een hele uitdaging om kilo’s kwijt te raken. Ik heb mijn hele leven al geworsteld met mijn gewicht, omdat mijn lijf het makkelijker vind om de kilo’s eraan te laten komen dan ze eraf te laten gaan.
En om daar dan ook een gezonde verhouding in te vinden was extra uitdagend. De crash diëten kende ik inmiddels wel. Het calorieën tellen heb ik tot in het obsessieve gedaan. Maar voor beide categorieën geldt: Dat lukt me heel goed… Voor even.
Soms hield ik het echt wel een aantal maanden vol. Maar mijn humeur was dan ook wel om te schieten. Ik had namelijk alleen maar aandacht voor wat er in mijn mond ging en wat de cijfertjes op de weegschaal aangaven. Maar ik had totaal geen aandacht voor mijn geestelijke gesteldheid en vooral het WAAROM.

Want hoe kwam ik zo dik? Waarom had ik zo’n haat/liefde verhouding met voedsel? Waarom was het voor mij een troost om eten in mijn mond te stoppen? Hoe kwam het dat ik gezelligheid aan eten gekoppeld had?
Zolang ik niet meer zorg ging dragen voor mijn welzijn, zou het gejo-jo blijven bestaan.

Daarnaast is het voor mij een heel belangrijk gegeven in het leven, dat ik niet teveel aankom en liever nog af ga vallen. Ik wil graag gezond blijven en ik wil graag zo lang mogelijk kunnen genieten van alles wat het leven te bieden heeft.

De weg naar een lichter bestaan

Het onderschrift. Ook een beetje dubbelzinnig. Want uiteindelijk wil ik natuurlijk lichter worden, qua gewicht. Maar ik wil ook een lichtere kijk hebben op voeding, lichaamsbeweging en het omgaan met emoties. Het heeft dus veel meer om het lijf dan simpelweg afvallen. Ik wil graag het totaalplaatje in balans krijgen.

23 Mar 2005, Hawaii, Hawaii, USA --- Hilly Road --- Image by © Royalty-Free/Corbis

Ik blog, dus ik besta

Toen ik een jaar geleden mijn blog ben gestart, heb ik een stuk geschreven over wie ik ben en waarom ik gestart ben met het publiekelijk schrijven over mijn gewichtige reis.

Via WordPress heb ik me opgegeven voor een cursus blogging101. Leuk en leerzaam om meer te leren over het bloggen en hoe ik mijn website mooier kan maken.
Vandaag was de eerste opdracht om jezelf voor te stellen en om iets te vertellen over waarom je je blog begonnen bent. Eén van de vragen was waarom je publiekelijk schrijft over het wel en wee van je leven en waarom je niet voor een dagboek hebt gekozen.
Nou lieve lezers, ik zal eens even een boekje open doen!

Ik ben inmiddels een jaar bezig met mijn afvalrace. Of eigenlijk mag ik het geen race noemen, want in tegenstelling tot alle vorige keren, doe ik het heel rustig aan met het verliezen van mijn gewicht.
Mijn doel is om zonder dieet, maar met een heleboel veranderingen in mijn kop, de “race” uiteindelijk te zullen winnen.
Daarbij is mijn doel uiteindelijk om blijvend kilo’s lichter te zijn, maar voornamelijk om lekkerder in mijn lijf te zitten en om een gezonde levensstijl te hanteren.

In dit blog probeer ik anderen mee te nemen op mijn pad. Om jullie te laten zien welke valkuilen er allemaal op de loer liggen en welke strategieën ik probeer te hanteren om deze weg te werken. Ik experimenteer er wellustig op los, want als het linksom niet werkt dan moet er rechtsom toch wel een oplossing te vinden zijn?

Momenteel ben ik vooral bezig om te ontdekken hoe ik meer lichaamsbeweging in mijn dagelijkse routine toe kan passen. Dat doe ik bijvoorbeeld door meer te wandelen door middel van games, een stappenteller aan te schaffen en door mijzelf meerdere uitdagingen op te leggen.

Ik probeer via het bloggen in contact te komen met lotgenoten, die eventueel samen met mij de uitdaging aan gaan. Ik lees graag over andermans avonturen op dit vlak en probeer daar ook weer van te leren.
Mocht je toevallig ook over dit onderwerp schrijven, geef me maar een gil!

seal_v2-04