Voor dag en dauw

Ik lijk wel gek geworden! (Of beter gezegd; ik lijk wel verstandig geworden!)
Om half 7 vanochtend ging de wekker, zodat ik nog kan ontbijten voordat ik naar het zwembad ga om baantjes te trekken.
Je zou verwachten dat ik de enige zou zijn, maar het is op zondagmorgen al aardig druk. Allemaal verstandige mensen!

Over een tijdje zal het in de ochtend weer vroeger licht worden. Ik vind dat heerlijk! Ik ben een echt ochtendmens. In de ochtend ben ik het meest productief en energiek. Daarom wil ik dan ook het liefst al gaan wandelen of zwemmen.
De meeste moeite heb ik om ’s avonds na mijn werk nog van de bank te komen om naar de aqua-lessen te gaan. Gelukkig zijn deze bijzonder leuk en ben ik dol op dansen en springen (in water).

Inmiddels wandel ik elke dag 35-45 minuten. Zorg ik dat ik mijn 10.000 stappen per gemiddeld haal. Ben ik 3x in de week te vinden in het zwembad voor baantjes of aqua-les. En zegt mijn sporthorloge dat ik in de top 3 sta van de 60K stappen-uitdaging.
(Dat is een uitdaging voor allerlei sportieve mensen om je te motiveren elke week een stapje meer te doen. Ik ben begonnen met de 35K uitdaging. En telkens wanneer je ‘m haalt, word je gepromoveerd.) Ik vind mezelf best sportief zo!

Ongelooflijk dat ik dat ooit nog zou zeggen. Sportief. Ik. Haha!
Maar wanneer je om half 7 je nest uit komt om te gaan sporten, dan mag dat best. Vind ik zelf!

Advertenties

Voor je kijken! Doorlopen!

Gewoon voor je kijken. En lopen. De ene voet voor de andere. Links. Rechts. Links. Rechts. Er is niets wat op dit moment belangrijker is. Geen huishouden, geen collega’s, geen stress, geen verplichtingen. Alleen maar lopen.
Met muziek in je oren. Of zonder. De wind die langs je gezicht blaast. De kou die je oren doen tintelen. Links. Rechts. Links. Rechts.
Terwijl je de wereld om je heen aanschouwt, lijken de gehaaste mensen maar vreemd. Je bent één met de weg. Je hoeft alleen maar te lopen. Meer hoef je nu niet te doen.
Het gevoel observerend wanneer je hak de grond raakt en je voet zich uitrolt richting de tenen. Keer op keer. Telkens opnieuw. Links. Rechts. Links. Rechts.
Eindelijk de tijd om te zien hoe de bomen in de winter proberen te overleven en hoe de zwanen die in de lente nog klein waren, inmiddels als stoere zelfstandige pubers door het water kabbelen.
Eén met je lijf. Kleine verkrampingen in je kuiten, die weer wegtrekken. Je handen die langzaam opwarmen in je handschoenen. Links. Rechts. Links Rechts.

Wandelen. Het medicijn tegen stress en verplichtingen. Ik doe het graag elke dag, om te ontsnappen aan de hectiek van vandaag. En de verwachtingen van morgen. Wandelen doe je hier. Nu. Links. Rechts. Links. Rechts.

Koud

Waarschijnlijk hoef ik het jullie niet meer te vertellen, maar het is dus vreselijk koud buiten.
En daarnaast is het ook nog eens flink regenachtig en guur. Gelukkig heb ik een week vrij gehad, dus kan ik mijn wandelingen tussen de buien door plannen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat worden wanneer ik weer fulltime aan het werk ga.
Ik ben ondertussen al op zoek naar een regenpak. Ik heb regenpakken altijd enorm stom gevonden (want gedoe met aantrekken). Maar nood breekt wed en ik worstel liever met een regenpak dan dat ik tot op mijn hemd toe nat wordt.

Mocht iemand onder jullie een geweldig soort regenpak weten, dan hoor ik het graag. Ik heb er totaal geen ervaring mee.
Wel eentje die ook in grote maten verkrijgbaar is, want anders pas ik er niet in. En dan wordt de worsteling om zo’n ding aan te trekken alleen maar groter.

Wat ook een kleine handicap is, is dat ik vuurwerk dus eng vind. Niet van een afstandje, maar wel wanneer het dichter bij je voeten komt. Er is ooit een stuk vuurwerk onder een jurk bij mij beland tijdens de jaarwisseling. Pro-tip: Trek een korte rok of een broek aan.
Ik heb het er heelhuids vanaf gebracht, maar mijn jurk is er niet zonder schade vanaf gekomen. (Zonder kleerscheuren…. ) 😂

Ook mijn katten houden niet van vuurwerk. Ze zitten momenteel vaker binnen dan buiten. En nu helemaal, want ik heb het kattenluik dicht gedaan. Ik krijg het mijn katten nog niet zo goed uitgelegd dat het voor hun eigen bestwil is, maar dat moeten ze dan maar gewoon van me aannemen.

Nog even over die kou; waarschijnlijk herkennen jullie ook wel dat je het soms in en in koud hebt? Dat je het bijna tot in je botten voelt? Ik merk dat ik dat de laatste periode heb, met name na het wandelen. Gelukkig heb ik een geweldige rainshower en dit jaar een nieuwe ketel, dus aan warm water heb ik geen gebrek.
k heb ook een warmte dekentje. Als ervaren Netflix-kijker, is het wenselijk om dit zo behaaglijk mogelijk te doen. Het liefst onder een warm dekentje en met een zo groot mogelijke kop thee in de handen.

 

20150611_074519.jpg

Het is tijd, de hoogste tijd!

Oh man, wat heb ik mijn hele leven al een bloedhekel gehad een André Hazes. Maar in 1 ding had hij wel gelijk; het is de hoogste tijd!
Het is niet alleen tijd om weer wat updates in mijn blog te schrijven, maar ook om de gezonde lifestyle op te pakken.

Inmiddels was ik weer gestart met sporten. Ik ben terug gegaan naar het zwembad waar ik de leukste lessen aquarobics kon volgen en heb daar een maandkaart aangeschaft.
Tevens ben ik naar een outdoor winkel gegaan en heb de beste wandelschoenen die ik kon vinden aangeschaft. Super handig om regelmatig te wandelen, maar ook handig om te hebben voor onze toekomstige vakantie naar… Bali!

Omdat vorig jaar een enorm minder prettig jaar was, hadden we onze huwelijksreis uitgesteld en inmiddels is deze dus geboekt. Een mooi doel om mijn wandelschoenen goed in te lopen.
Een paar maanden geleden waren we in Londen en toen had ik te kleine wandelschoenen meegenomen. Ik kan jullie niet vertellen hoe pijnlijk het was, maar er waren momenten dat ik liever op mijn blote voeten door Londen was gelopen.

Het rouwen om het verlies van mijn moeder gaat gestaag. Op sommige momenten denk ik dat ik het een plekje gegeven heb en op andere momenten rollen de tranen weer over mijn wangen. Ik denk dat het er allemaal bij zal horen. Volgens de boeken in elk geval wel. Ik weet het niet zeker, ik heb het (gelukkig) nog nooit eerder gedaan.

Waar ik wel een beetje van baal is dat mijn lijf de laatste tijd tegenstribbelt. Wanneer ik net lekker op dreef ben met het sporten dan krijg ik spontaan ergens last van. Momenteel zit ik met een flinke portie spit. Twee weken geleden had ik nog een overbelaste knie.
Vanmorgen bij de (plaatsvervangend) huisarts geweest. Hij gooide de klachten op “te dik”. Ik begrijp goed dat mijn overgewicht niet helpend is, maar het sporten is juist om af te vallen. Als ik dat nou toch eens aan mijn lijf duidelijk zou kunnen maken, dan zou alles een stuk makkelijker zijn. 😉 Helaas is mijn lijf net zo koppig als ikzelf en zal ik wederom geduld moeten hebben tot deze pijn voorbij is.
Zoals een wijs man ooit zie: “This too shall pass”.

Ooit zou ik nog wel willen leren om “de gulden middenweg” te vinden. Bij mij gaat het meestal “AAN” of “UIT”. Ik ben niet zo goed in gemiddeld.
Dus de kans is ook aanwezig dat ik nu weer bloedfanatiek ga bloggen. Wie weet!
Ik heb in elk geval wel een bijzonder coole IPad aangeschaft. Eentje met toetsenbord, dus ik kan nu ook makkelijk onderweg een blog schrijven.
Plus bijzonder handig voor de aankomende vakantie naar Bali. Want nu kan ik alvast E-books gaan scoren.

Heeft iemand nog goede leestips? 😉

bali-guide

Tel je zegeningen

Ik raak momenteel niet uitgeteld over het aantal zegeningen in mijn leven.
Er is momenteel zo vreselijk veel waar ik dankbaar voor ben, dat ik af en toe dansjes in mijn woonkamer moet doen om alle positieve vibes een weg naar buiten te laten gaan. (Beetje voorzichtig, want ik heb nog wel last van mijn knie)
In geheel willekeurige volgorde:

  • Gisteren een vriendin van mij gevraagd of ze mijn getuige wil zijn op mijn bruiloft. En we hadden er allebei een beetje de emoties van.
  • Voor diezelfde vriendin even haar steun en toeverlaat mogen zijn, omdat ze momenteel de zware taak van twee kleine ukkies moet balanceren. (Je doet het geweldig lieverd!)
  • Vandaag een gratis vervolgmassage gewonnen bij een geweldige masseuse die ik met enige regelmaat bezoek. Wat een verwennerij!!
  • Dit weekend samen met vrienden naar de sauna. Gezelligheid en ontspannen tegelijk. Zoveel zin in!!
  • Met mijn zusje gaat het enorm de goede kant op met haar nieuwe bedrijfje. Ben zo trots op haar!
  • Ik heb de meest geweldige vent. Hij is mijn steun en toeverlaat. Op allerlei vlakken, maar ook zeker op het gebied van mijn proces qua afvallen. Hij zorgt ervoor dat we dagelijks vers en gezond eten hebben. Hij helpt mee in de huishouding en regelt een boel nu met de koopwoning. Zoveel hartjes! ❤
  • Ik heb een vaste baan, wat het afgelopen jaar een enorme uitdaging was omdat er zoveel veranderde. Het zijn moeilijke tijden geweest, maar ik heb vaak weer het gevoel dat ik stevig in mijn vak kan staan. Heel fijn!
  • Ik ga trouwen!
  • We hebben ons droomhuis gekocht. Wauw. Zoveel regelwerk, maar zo ontzettend leuk ook!!
  • Ik ken hele lieve mensen. Sommige zie ik minder dan ik zou willen, maar we snappen dat we elkaar hoe dan ook lief hebben. Jullie hebben allemaal een plekje in mijn hart!
  • Ik geniet enorm van mijn nieuwe blog-hobby. Het heeft me zoveel meer inzicht gegeven in mijn eigen processen. Het houdt me staande in de zware tijden en geeft me energie in de goede tijden.
  • Ik ben trots op vandaag. Heel veel lekkers afgeslagen. En nog zonder moeite ook. Ik begin steeds meer vertrouwen te krijgen in mijn eigen kunnen. 🙂
  • En bovendien, ben ik trots op het proces wat ik belopen heb. En het feit dat ik nog steeds tevreden mag zijn op het pad wat ik bewandel. Soms gaat het niet zo snel als ik zou willen, maar ik besef me wel degelijk dat het pad soms heel moeilijk bewandelbaar is en dat het dan ok is om wat trager te gaan. Beter voorzichtig, dan roekeloos tegen steeds dezelfde muur aan knallen.
  • En als laatste; ben ik enorm blij met de lezers die de moeite nemen om mijn blog te bij te houden. Jullie stimuleren mij regelmatig om door te gaan. Bedankt!!

Smile

Blessuretijd

Ik zit momenteel even op de reservebank. Balen!
Het begon twee weken geleden al met een fikse griep, waardoor ik niet naar de sportschool kon. Ik kon amper mijn bed uit om thee te zetten, dus dat leek me even geen goede optie.

Maar inmiddels ben ik weer volledig hersteld van de griep en heb ik met een volgende euvel te kampen. Ik heb sinds een paar dagen enorme last van mijn knie.
Ik kan er geen aanwijsbare oorzaak voor aanwijzen, dus ik hoop dat er gewoon wat verdraaid is. Maar ik ben bang dat het mogelijk iets is wat minder makkelijk hersteld. (Als het om mijn gezondheid gaat kan ik enorm doemdenken.)

Vanmorgen de fysiotherapie gebeld. Daar heb ik een paar jaar geleden echt baat bij gehad toen ik schouderklachten had. Met een paar sessies was het toen verholpen.
Nu ik dan toch naar de fysio ga, laat ik maar meteen mijn heup nakijken. Want daar had ik klachten van gekregen toen ik ging hardlopen.
Ik dacht dat het met rust wel over zou gaan, maar soms heb ik nog steeds steken daar.
Even de restoratie in dus!

Misschien woensdag maar weer sporten, maar dan erg rustig aan en alleen dingen die niet belastend zijn voor mijn knie. En mocht dat allemaal niet mee zitten, dan is het terug naar het zwembad. Want baantjes trekken was ook bijzonder aangenaam.

De 35-dagen challenge gaat nog steeds voorspoedig!
Al moet ik opbiechten dat ik wel gezondigd heb in het weekend. Ik heb namelijk op zaterdag én op zondag een latté machiatto op. En het was lekker!! 😉Blessure-578

 

Jaloezie

Vandaag wil ik schrijven over een minder mooie kant van mijzelf. Een kant waar ik niet trots op ben, maar voor velen onder ons waarschijnlijk wel herkenbaar is.
Ik kan namelijk ontzettend jaloers zijn.

Nee, gelukkig niet op liefdesgebied. Ik ben enorm gelukkig met mijn vriend en voel me daarin absoluut niet bedreigd. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij mij trouw is.
Mijn jaloezie gaat over… Je raadt het al; gewicht.

Ik kan enorm jaloers zijn op mensen die een prachtig slank lichaam hebben. Maar ik ben met name jaloers op diegenen die in korte tijd veel zijn afgevallen.
Wellicht ook omdat ik het de laatste jaren veelvuldig heb meegemaakt dat vriendinnen van me een gastric bypass hebben laten doen.
Ik zie hen in korte tijd vreselijk veel kilo’s lichter worden en ik moet bekennen; dat steekt me.

Hou me ten goede; ik heb mijn vriendinnen lief en gun het ze van harte! Maar het is zo’n gevalletjes van: oooh, kon ik dat maar… Was ik maar zo slank.
Daarnaast weet ik ook heus dat zo’n operatie geen picknick is. Er kunnen veel complicaties optreden en het komt zo met z’n eigen uitdagingen.
Vandaar dat het voor mij nooit een optie is geweest. Het zou voor mij een te grote verandering zijn en daarbij ben ik doodsbang voor naalden enzo.. 😉

Hetgeen wat me misschien nog het meeste raakt is dat ik de mensen om deze vriendinnen ook allemaal hoor zeggen hoe mooi ze nu zijn.
Dat steekt me, omdat ik schoonheid niet aan gewicht koppel, maar ik snap best waarom mensen dat zeggen.

Ondertussen ben ik begonnen in het boek: “Op dieet? Doe normaal!”
Een heerlijk boek wat me helpt bij mijn proces. En ik ga er binnenkort ook een recensie over schrijven, want ik gun iedereen dit leesplezier!
Het helpt me ook om te beseffen dat afvallen niet het doel is, maar dat het vooral belangrijk is dat het gaat over hoe jij je leven wil indelen.

haat nooit

Update: 35-dagen challenge (2)

wp-1456381715505.jpeg

Nog 17 dagen te gaan!

Wow, ik ben al over de helft! En het gaat ook nog eens fantastisch!!
Helaas heb ik een griepje onder de leden gehad, waardoor het sporten niet van de grond gekomen is. Maar ik heb me wel netjes aan mijn voornemen gehouden om niets anders te drinken dan thee, water en melk.

De grootste winst is waarschijnlijk wel dat het steeds makkelijker aan het worden is om lekkernijen af te slaan. Een kleine optelsom zegt mij dat ik al 4 stukken taart, 4 bittergarnituur, een stuk appelcake & toastjes met smeersels aan me voorbij heb laten gaan.
Gisteren was voor mezelf een kleine overwinning. Mijn vriend at niet thuis, dus moest ik voor mezelf een potje koken. Ik was in eerste instantie geneigd om voor pannenkoeken te gaan en anders was frietjes best een goede tweede optie!
Maar uiteindelijk bleek ik ontzettende zin in Marokkaanse couscous salade te hebben, dus ben naar de supermarkt gegaan om daar verse groenten te halen en een pak couscous. En het was lekker!
Vandaag bij de lunch nogmaals, want ik had meer dan genoeg over.

En een mooie bijkomstigheid, is dat ik EINDELIJK door de magische barrière van 97,5 kilo heen ben. Ik begon mijn challenge op 99,7. (Eerlijk is eerlijk, net na de maandelijkse periode betekend dat een kilootje extra)
Hoera!!

weight

Gisteren vroeg mijn vriend wat ik als beloning bedacht had wanneer ik de 35 dagen vol gehouden had. Goede vraag… Daar had ik nog niet eens over nagedacht!

Hebben jullie ideeën wat een goede beloning zou zijn?

Hart onder de riem

Eén van mijn vaste lezers kampt de laatste tijd met het probleem waar ik ook vaak tegenaan gelopen ben: Het weerstaan van verleidingen en het gebrek aan doorzettingsvermogen.
Omdat mijn antwoord niet in twee zinnen samen te vatten is, wil ik er vandaag een blogpost aan wijden.

  1. Je kan het!
    Vergeet niet af en toe achterom te kijken. Je bent al van ver gekomen en probeer te genieten van het resultaat wat al geboekt is. Wanneer je geneigd bent om alleen maar te kijken naar alle kilo’s die er nog af moeten en hoe frustrerend dat is, zal het proces frustrerender zijn.
  2. Geniet van het proces!
    Dit klinkt raar uit mijn mond, want ik heb zo enorm vaak gemopperd en gevloekt op mijn lijf. Maar aangezien je er nu eenmaal toch mee bezig bent en het een groot stuk van je leven beïnvloed, kan je er maar beter het beste van maken.
  3. Het eten is niet het probleem!
    Misschien klinkt dit voor velen raar in de oren, maar het grootste probleem bevind zich in je hoofd. Sinds ik begonnen ben met bloggen, is het kopje geest op mijn pagina het grootst gebleken. Er gebeurt zoveel in je hoofd tijdens het afvallen, dat wordt vaak onderschat. Ik ben onlangs begonnen in het boek: “Op dieet? Doe normaal!” van Heleen Ligtelijn, dieetpsycholoog. Een echte aanrader! 
  4. Wees nu gelukkig!
    Ik heb zo vaak van mensen gehoord: “Als ik eenmaal dunner ben, DAN ben ik gelukkig. Nee hoor, geluk komt niet in kilo’s namelijk. Geluk komt vanuit jezelf, omdat je tevreden bent in het hier en nu.
    Sterker nog, als je ongelukkig bent (en mogelijk ook nog emotie-eter) dan saboteer je daarmee ook nog eens het afvallen. Want dan wordt het dubbel zo moeilijk allemaal.
  5. Ontspan!
    Veel mensen (zoals ik) gaan juist eten omdat ze onrustig zijn. Onrust kan door allerlei oorzaken komen, maar is wel een belangrijk onderdeel waar het op mis kan gaan. Stress op het werk of thuis, geen tijd voor jezelf nemen, doordraven etc. Allemaal momenten waarbij eten als verleiding om de hoek komt kijken.
    Ga mediteren, lees een goed boek, ga wandelen. Maar zorg ervoor dat je hoofd de rust krijgt die het verdiend.
  6. Beweeg!
    Je kan nog zo netjes je best doen met diëten, maar je lijf moet ook aan de slag gaan om de calorieën te verbranden. Daarnaast is het ook ideaal om rust in je hoofd te vinden. Even geen bemoeienis van mensen om je heen. Gewoon alleen met je lijf zijn.

Heel wat tips en adviezen die ook regelrecht op mijzelf van toepassing zijn. De belangrijkste tip die ik kan geven (en die voor mijzelf het moeilijkste was) is: Stop je focus te leggen op de kilo’s, maar begin je focus te leggen op een gezond & gelukkig leven.
Wees lief voor jezelf op andere manieren dan jezelf iets lekkers gunnen en wees gelukkig met wie je nu bent. Met alle mooie en minder mooie facetten.

Ik vind je nu al een mooi mens.