Ik moet meer willen

Zo, dat is alweer even geleden. Hoe het afgelopen is met de 35-dagen challenge?
Ik moet zeggen dat de eerst 4 weken erg goed gingen, maar in de laatste week lukte het me niet meer om de boel zo streng vol te houden. Een volgende keer dus maar gewoon een maandje proberen. Daar doe ik mezelf een groter plezier mee!

Uiteindelijk ben ik van 99,7 naar 96,5 gegaan. De laatste week schommelt het rond de 96,8, maar omdat ik even alle touwtjes heb laten vieren, ben ik daar aardig content mee.

Ik voelde me de afgelopen week even ronduit klote. De stress van het nieuwe huis vloog me naar de strot, mijn vriend was ziek en mijn energiepeil was ver beneden de maat. Daarbij deden mijn knie en heup ook nog eens gruwelijk veel pijn en elke keer dat ik aan sporten dacht, werd ik onpasselijk.

Kortom; even pas op de plaats. Even niet meer zoveel moeten van mezelf. De lat een stukje lager leggen. (En dan dit ook nog eens accepteren!) Och och, wat heb ik een gevecht met mezelf gehad de afgelopen week.
Want het is prima om de boog minder gespannen te hebben. Alleen vind ik dat dan van iedereen acceptabel, behalve van mezelf. Want het is toch niet meer dan normaal dat je je best doet? (Maar waarom moet het je best zijn en is goed niet goed genoeg dan?)

Inmiddels ben ik zover dat ik weer meer luister naar wat ik wil en wat ik nodig heb. Dan maar even niet sporten en streng zijn voor mezelf. Gewoon even niks. Focus op het nieuwe huis houden is voor nu meer dan genoeg.
Nog 17 dagen en dan krijgen we de sleutel!!

Mijn motto voor de komende periode: Minder moeten, meer willen. (Moeten komt vanuit het hoofd, willen vanuit het hart)

soothing

Mijn week in plaatjes

wp-1457366692018.jpeg

Om te beginnen, natuurlijk een update over mijn challenge. De laatste week is aangebroken! Afgelopen week heb ik 1x gesnoept uit de chocoladepasta pot. Niet helemaal de bedoeling natuurlijk, maar blijkbaar was mijn trek groter dan mijn wil om het niet te doen. 😉
Het helpt ook niet om ongesteld te zijn dan. Ergens heb ik gelezen dat de behoefte aan chocolade tijdens die dagen, veroorzaakt kan worden door een tekort aan magnesium.
Maar al met al ben ik erg tevreden over mijn inzet tot nu toe!

20160307_113413.jpg

Eindelijk weer naar de sportschool! Het viel niet mee om de drempel weer over te moeten na 2 weken ziek zijn. Mijn conditie liet erg te wensen over, maar ben erg trots dat ik weer ben gegaan. En het ging best goed!!
Ondanks mijn blessure, viel de pijn mee en kon ik gewoon rustig aan mijn schema volgen. Ik heb zelfs een extra oefening gekregen, waarmee ik aan de slag kan om de spier in mijn knie te trainen.
Bij de fysiotherapie bleek dat er een spier bij mijn knie overbelast was en een pees in mijn heup ontstoken. Hier is ze mee aan de slag gegaan en ondanks dat het de dag erna compleet beurs aanvoelde, is er inmiddels al verbetering aan ontstaan.

20160306_170657.jpgwp-1457366713250.jpeg

Verhuisdozen! Inmiddels zijn we al flink aan het inpakken, want het duurt nog maar een maand voor we de sleutel van ons nieuwe huis krijgen. 😀
Afgelopen week hebben we een aantal verhuisbedrijven over de vloer gehad, om een offerte op te laten maken voor de verhuizing.
Omdat we zo lekker op schema liggen, valt het met de stress nog enorm mee. (Ik hoop dat dit zo gaat blijven!)

Van de week kwam ik deze tegen. Hoera! Ik kwam erachter dat ik verzot ben op mijn éénmaal-daagse kopje latte macchiato / cappuccino. Maar wanneer ik deze neem, is er weinig aan de hand. Goede vervanging van mijn latte macchiato met karamel.

En als laatste, ben ik afgelopen weekend met vrienden naar saunacomplex Fort Beemster geweest. Een heerlijke ontspannen én gezellige dag met lieve vrienden. Dat was een welkome beloning voor een pittige werkweek.

 

 

Tel je zegeningen

Ik raak momenteel niet uitgeteld over het aantal zegeningen in mijn leven.
Er is momenteel zo vreselijk veel waar ik dankbaar voor ben, dat ik af en toe dansjes in mijn woonkamer moet doen om alle positieve vibes een weg naar buiten te laten gaan. (Beetje voorzichtig, want ik heb nog wel last van mijn knie)
In geheel willekeurige volgorde:

  • Gisteren een vriendin van mij gevraagd of ze mijn getuige wil zijn op mijn bruiloft. En we hadden er allebei een beetje de emoties van.
  • Voor diezelfde vriendin even haar steun en toeverlaat mogen zijn, omdat ze momenteel de zware taak van twee kleine ukkies moet balanceren. (Je doet het geweldig lieverd!)
  • Vandaag een gratis vervolgmassage gewonnen bij een geweldige masseuse die ik met enige regelmaat bezoek. Wat een verwennerij!!
  • Dit weekend samen met vrienden naar de sauna. Gezelligheid en ontspannen tegelijk. Zoveel zin in!!
  • Met mijn zusje gaat het enorm de goede kant op met haar nieuwe bedrijfje. Ben zo trots op haar!
  • Ik heb de meest geweldige vent. Hij is mijn steun en toeverlaat. Op allerlei vlakken, maar ook zeker op het gebied van mijn proces qua afvallen. Hij zorgt ervoor dat we dagelijks vers en gezond eten hebben. Hij helpt mee in de huishouding en regelt een boel nu met de koopwoning. Zoveel hartjes! ❤
  • Ik heb een vaste baan, wat het afgelopen jaar een enorme uitdaging was omdat er zoveel veranderde. Het zijn moeilijke tijden geweest, maar ik heb vaak weer het gevoel dat ik stevig in mijn vak kan staan. Heel fijn!
  • Ik ga trouwen!
  • We hebben ons droomhuis gekocht. Wauw. Zoveel regelwerk, maar zo ontzettend leuk ook!!
  • Ik ken hele lieve mensen. Sommige zie ik minder dan ik zou willen, maar we snappen dat we elkaar hoe dan ook lief hebben. Jullie hebben allemaal een plekje in mijn hart!
  • Ik geniet enorm van mijn nieuwe blog-hobby. Het heeft me zoveel meer inzicht gegeven in mijn eigen processen. Het houdt me staande in de zware tijden en geeft me energie in de goede tijden.
  • Ik ben trots op vandaag. Heel veel lekkers afgeslagen. En nog zonder moeite ook. Ik begin steeds meer vertrouwen te krijgen in mijn eigen kunnen. 🙂
  • En bovendien, ben ik trots op het proces wat ik belopen heb. En het feit dat ik nog steeds tevreden mag zijn op het pad wat ik bewandel. Soms gaat het niet zo snel als ik zou willen, maar ik besef me wel degelijk dat het pad soms heel moeilijk bewandelbaar is en dat het dan ok is om wat trager te gaan. Beter voorzichtig, dan roekeloos tegen steeds dezelfde muur aan knallen.
  • En als laatste; ben ik enorm blij met de lezers die de moeite nemen om mijn blog te bij te houden. Jullie stimuleren mij regelmatig om door te gaan. Bedankt!!

Smile

Blessuretijd

Ik zit momenteel even op de reservebank. Balen!
Het begon twee weken geleden al met een fikse griep, waardoor ik niet naar de sportschool kon. Ik kon amper mijn bed uit om thee te zetten, dus dat leek me even geen goede optie.

Maar inmiddels ben ik weer volledig hersteld van de griep en heb ik met een volgende euvel te kampen. Ik heb sinds een paar dagen enorme last van mijn knie.
Ik kan er geen aanwijsbare oorzaak voor aanwijzen, dus ik hoop dat er gewoon wat verdraaid is. Maar ik ben bang dat het mogelijk iets is wat minder makkelijk hersteld. (Als het om mijn gezondheid gaat kan ik enorm doemdenken.)

Vanmorgen de fysiotherapie gebeld. Daar heb ik een paar jaar geleden echt baat bij gehad toen ik schouderklachten had. Met een paar sessies was het toen verholpen.
Nu ik dan toch naar de fysio ga, laat ik maar meteen mijn heup nakijken. Want daar had ik klachten van gekregen toen ik ging hardlopen.
Ik dacht dat het met rust wel over zou gaan, maar soms heb ik nog steeds steken daar.
Even de restoratie in dus!

Misschien woensdag maar weer sporten, maar dan erg rustig aan en alleen dingen die niet belastend zijn voor mijn knie. En mocht dat allemaal niet mee zitten, dan is het terug naar het zwembad. Want baantjes trekken was ook bijzonder aangenaam.

De 35-dagen challenge gaat nog steeds voorspoedig!
Al moet ik opbiechten dat ik wel gezondigd heb in het weekend. Ik heb namelijk op zaterdag én op zondag een latté machiatto op. En het was lekker!! 😉Blessure-578

 

Jaloezie

Vandaag wil ik schrijven over een minder mooie kant van mijzelf. Een kant waar ik niet trots op ben, maar voor velen onder ons waarschijnlijk wel herkenbaar is.
Ik kan namelijk ontzettend jaloers zijn.

Nee, gelukkig niet op liefdesgebied. Ik ben enorm gelukkig met mijn vriend en voel me daarin absoluut niet bedreigd. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij mij trouw is.
Mijn jaloezie gaat over… Je raadt het al; gewicht.

Ik kan enorm jaloers zijn op mensen die een prachtig slank lichaam hebben. Maar ik ben met name jaloers op diegenen die in korte tijd veel zijn afgevallen.
Wellicht ook omdat ik het de laatste jaren veelvuldig heb meegemaakt dat vriendinnen van me een gastric bypass hebben laten doen.
Ik zie hen in korte tijd vreselijk veel kilo’s lichter worden en ik moet bekennen; dat steekt me.

Hou me ten goede; ik heb mijn vriendinnen lief en gun het ze van harte! Maar het is zo’n gevalletjes van: oooh, kon ik dat maar… Was ik maar zo slank.
Daarnaast weet ik ook heus dat zo’n operatie geen picknick is. Er kunnen veel complicaties optreden en het komt zo met z’n eigen uitdagingen.
Vandaar dat het voor mij nooit een optie is geweest. Het zou voor mij een te grote verandering zijn en daarbij ben ik doodsbang voor naalden enzo.. 😉

Hetgeen wat me misschien nog het meeste raakt is dat ik de mensen om deze vriendinnen ook allemaal hoor zeggen hoe mooi ze nu zijn.
Dat steekt me, omdat ik schoonheid niet aan gewicht koppel, maar ik snap best waarom mensen dat zeggen.

Ondertussen ben ik begonnen in het boek: “Op dieet? Doe normaal!”
Een heerlijk boek wat me helpt bij mijn proces. En ik ga er binnenkort ook een recensie over schrijven, want ik gun iedereen dit leesplezier!
Het helpt me ook om te beseffen dat afvallen niet het doel is, maar dat het vooral belangrijk is dat het gaat over hoe jij je leven wil indelen.

haat nooit

Update: 35-dagen challenge (2)

wp-1456381715505.jpeg

Nog 17 dagen te gaan!

Wow, ik ben al over de helft! En het gaat ook nog eens fantastisch!!
Helaas heb ik een griepje onder de leden gehad, waardoor het sporten niet van de grond gekomen is. Maar ik heb me wel netjes aan mijn voornemen gehouden om niets anders te drinken dan thee, water en melk.

De grootste winst is waarschijnlijk wel dat het steeds makkelijker aan het worden is om lekkernijen af te slaan. Een kleine optelsom zegt mij dat ik al 4 stukken taart, 4 bittergarnituur, een stuk appelcake & toastjes met smeersels aan me voorbij heb laten gaan.
Gisteren was voor mezelf een kleine overwinning. Mijn vriend at niet thuis, dus moest ik voor mezelf een potje koken. Ik was in eerste instantie geneigd om voor pannenkoeken te gaan en anders was frietjes best een goede tweede optie!
Maar uiteindelijk bleek ik ontzettende zin in Marokkaanse couscous salade te hebben, dus ben naar de supermarkt gegaan om daar verse groenten te halen en een pak couscous. En het was lekker!
Vandaag bij de lunch nogmaals, want ik had meer dan genoeg over.

En een mooie bijkomstigheid, is dat ik EINDELIJK door de magische barrière van 97,5 kilo heen ben. Ik begon mijn challenge op 99,7. (Eerlijk is eerlijk, net na de maandelijkse periode betekend dat een kilootje extra)
Hoera!!

weight

Gisteren vroeg mijn vriend wat ik als beloning bedacht had wanneer ik de 35 dagen vol gehouden had. Goede vraag… Daar had ik nog niet eens over nagedacht!

Hebben jullie ideeën wat een goede beloning zou zijn?

Hart onder de riem

Eén van mijn vaste lezers kampt de laatste tijd met het probleem waar ik ook vaak tegenaan gelopen ben: Het weerstaan van verleidingen en het gebrek aan doorzettingsvermogen.
Omdat mijn antwoord niet in twee zinnen samen te vatten is, wil ik er vandaag een blogpost aan wijden.

  1. Je kan het!
    Vergeet niet af en toe achterom te kijken. Je bent al van ver gekomen en probeer te genieten van het resultaat wat al geboekt is. Wanneer je geneigd bent om alleen maar te kijken naar alle kilo’s die er nog af moeten en hoe frustrerend dat is, zal het proces frustrerender zijn.
  2. Geniet van het proces!
    Dit klinkt raar uit mijn mond, want ik heb zo enorm vaak gemopperd en gevloekt op mijn lijf. Maar aangezien je er nu eenmaal toch mee bezig bent en het een groot stuk van je leven beïnvloed, kan je er maar beter het beste van maken.
  3. Het eten is niet het probleem!
    Misschien klinkt dit voor velen raar in de oren, maar het grootste probleem bevind zich in je hoofd. Sinds ik begonnen ben met bloggen, is het kopje geest op mijn pagina het grootst gebleken. Er gebeurt zoveel in je hoofd tijdens het afvallen, dat wordt vaak onderschat. Ik ben onlangs begonnen in het boek: “Op dieet? Doe normaal!” van Heleen Ligtelijn, dieetpsycholoog. Een echte aanrader! 
  4. Wees nu gelukkig!
    Ik heb zo vaak van mensen gehoord: “Als ik eenmaal dunner ben, DAN ben ik gelukkig. Nee hoor, geluk komt niet in kilo’s namelijk. Geluk komt vanuit jezelf, omdat je tevreden bent in het hier en nu.
    Sterker nog, als je ongelukkig bent (en mogelijk ook nog emotie-eter) dan saboteer je daarmee ook nog eens het afvallen. Want dan wordt het dubbel zo moeilijk allemaal.
  5. Ontspan!
    Veel mensen (zoals ik) gaan juist eten omdat ze onrustig zijn. Onrust kan door allerlei oorzaken komen, maar is wel een belangrijk onderdeel waar het op mis kan gaan. Stress op het werk of thuis, geen tijd voor jezelf nemen, doordraven etc. Allemaal momenten waarbij eten als verleiding om de hoek komt kijken.
    Ga mediteren, lees een goed boek, ga wandelen. Maar zorg ervoor dat je hoofd de rust krijgt die het verdiend.
  6. Beweeg!
    Je kan nog zo netjes je best doen met diëten, maar je lijf moet ook aan de slag gaan om de calorieën te verbranden. Daarnaast is het ook ideaal om rust in je hoofd te vinden. Even geen bemoeienis van mensen om je heen. Gewoon alleen met je lijf zijn.

Heel wat tips en adviezen die ook regelrecht op mijzelf van toepassing zijn. De belangrijkste tip die ik kan geven (en die voor mijzelf het moeilijkste was) is: Stop je focus te leggen op de kilo’s, maar begin je focus te leggen op een gezond & gelukkig leven.
Wees lief voor jezelf op andere manieren dan jezelf iets lekkers gunnen en wees gelukkig met wie je nu bent. Met alle mooie en minder mooie facetten.

Ik vind je nu al een mooi mens.