Stilstaan en doorgaan

De afgelopen periode heeft niet enkel mijn blog stil gestaan, maar ook het proces van sporten en afvallen heeft een flinke pauze gehad.
In vorige verslagen, was te lezen wat er allemaal in mijn leven gebeurde. Mooie en vervelende ervaringen wisselde elkaar af.
Ik heb gemerkt dat ik in de overlevingsstand, terugval op oude patronen. Iets wat volgens mij vrij logisch is en ik ook totaal niet raar vind.
Wat wel erg prettig is, is dat ik geen kilo’s ben aangekomen. Sterker nog, ik ben zelfs iets afgevallen. Dus op dat vlak gaat het helemaal niet zo slecht.

Op lichamelijk vlak ben ik inmiddels ook weer volledig goedgekeurd. Na de laatste operatie voel ik me weer kiplekker en kan ik alles wat ik hiervoor ook kon.
Op geestelijk vlak wisselt het enorm sterk. Ik heb erg goede dagen en ik heb verschrikkelijk zware dagen.
De wetenschap dat mijn moeder ernstig ziek is en niet meer lang te leven heeft, is een bittere pil.

Blogmoeder
We verzamelen zoveel mogelijk mooie herinneringen die ons nog gegeven zijn, maar soms komt de man met de hamer en tikt je even op het achterhoofd.
Dat zijn de momenten waarop mijn hoofd gaat tollen met vragen, twijfels, onzekerheden, angsten en verdriet.
Ik heb dan ook last van een gevoel alsof iemand een steen op mijn maag gelegd heeft. Alle kleine dagelijkse uitdagingen lijken plots onoverzichtelijk. En van de kleinste dingen kan ik van slag raken.

Ondanks dat bovenstaande ook vast volkomen normaal is, heb ik besloten daar actief mee aan de slag te gaan.
Vanuit mijn werk hebben we een loopbaanbudget. Ten behoeve van langdurige inzetbaarheid op werkgebied. Nou is dat een breed begrip en voor interpretatie vatbaar. Dus op een ochtend werd ik wakker en realiseerde me, dat hoe beter ik in mijn vel (blijf) zitten, des te beter voor mijn inzetbaarheid.
Ik heb daarom besloten om te kijken of ik in gesprek kan met een voor mij bekende therapeute. Iemand die mij ook enorm geholpen heeft ten tijde van mijn huwelijk en de hoeveelheid emoties die daarbij gepaard gingen.

Mijn leidinggevende gaf fiat om dit in gang te zetten en nu kan ik vanavond weer terecht.
Ik hoop wat meer rust en acceptatie te vinden tijdens deze sessies. Mogelijk ook minder angst voor de toekomst. Proberen te accepteren dat wat komen gaat, ik aan ga kunnen.
Ik vind het een moeilijke stap, maar ik geloof dat dit mij gaat helpen om weer vooruit te komen in mijn proces.

En hopelijk komt het dan weer zover dat het oppakken van zorg dragen voor mijn lichaam met minder moeite gepaard gaat.

We moeten bidden voor een gezonde geest in een gezond lichaam.
Vragen om een dapper hart dat de angst voor de dood niet kent,
en de lengte van het leven als minste der natuurgaven acht,
elke inspanning verdraagt en toorn noch verlangen kent,
het zwoegen van Hercules hoger acht dan de lusten,
bankettenen zachte kussens van Sardanalalus.
Wat ik u aanbeveel kunt u uzelf bieden;
de enige weg naar een vredig leven is deugdzaamheid
~Juvenalis (dichter)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Mens_sana_in_corpore_sano

Advertenties

Een gedachte over “Stilstaan en doorgaan

  1. Wat moet die wetenschap ontzettend zwaar zijn!
    Ik wens je heel veel sterkte en ook geluk met je moeder de komende tijd.

    Fijn dat het op lichamelijk vlak allemaal weer goed gaat:)
    Liefs Kimberly

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s