Verslaving

Als je op je bek gaat, doe het dan goed. Dat is ongeveer de strekking van de afgelopen weken. Ik wist dat mijn uitdaging niet makkelijk zou worden, het is namelijk iets waar ik mijn hele leven al mee worstel.
Ik had gehoopt dat het deze keer zonder vallen en opstaan zou gaan. Dat ik in 1x zo moeiteloos de finish zou halen. Beetje naïef is dat wel gebleken.

Maar bij het verslaan van een verslaving hoort vaak ook een terugval. En het is een verdomd lastige verslaving om te verslaan.
Het is niet alleen stoppen met ongezond eten. Het is bij elke maaltijd die je neemt opnieuw de keuze maken. Het is bij elke lekkernij die voorbij komt, opnieuw de keuze maken. En het is elke dag opnieuw kiezen voor het actieve leven.

Na een aantal tegenslagen die op mijn pad kwamen, was de motivatie verdwenen. En ik liet de teugels vieren daardoor. Nou is dat op zich niet zo’n probleem, behalve als de teugels daardoor steeds losser worden. Zo los zelfs, dat alle redelijkheid weg is.
Het is zo’n moment, waarop ik op mijn zwakst ben. Het moment waarop ik besluit dat het er allemaal niet meer toe doet en ik mezelf wijs maak dat het ook niet zo erg is om de teugels niet meer in de hand te hebben.

Op die momenten kan niemand tot me doordringen. Het is het monstertje van de verslaving die dan het hardst roept.
En ik blijf het ook bewust een verslaving noemen, omdat het alle kenmerken ervan heeft. Het is vaak een geweldig zware strijd, die elke dag opnieuw gevoerd moet worden om te kunnen winnen.

En op het moment dat je denkt dat je gewonnen hebt, vooral eerlijk blijven aan jezelf.
Het is een balans zoeken tussen té streng zijn voor jezelf en té makkelijk zijn voor jezelf.

Het is tijd om de draad weer op te pakken. En deze keer hoop ik dat het gewicht verliezen van ondergeschikt belang zal zijn. Dat het zorgen voor mijn lichaam en geest het meest belangrijk zullen zijn van het proces.

Ik begin vandaag opnieuw.

Advertenties

5 gedachtes over “Verslaving

  1. Goedzo meid!
    Het is soms ook net of het alleen maar moelijker wordt als je er bewuster mee bezig bent. Je voelt je ook gelijk schuldig als je de mist in gaat, terwijl die zondiging misschien veel minder erg is dan je hele lunch van vroeger, bijvoorbeeld.
    Had ik vandaag nog. Braaf geluncht met een salada, struikel ik daarna over een restje toastjes waar een pot speculoos ineens bij aansloot. Maar voorheen had ik op twee boterhammen minstens 3 keer zoveel speculoos gesmeerd, dus waarom maak ik me daar nu ineens zo druk over.
    Dat stomme eten ook soms.
    Maar zet ‘m op!
    Liefs!

    Liked by 1 persoon

  2. Een eeuwige strijd tegen de kilo’s is niet fijn. Maar is die strijd medisch noodzakelijk of moet het van jezelf? Ik wens je in elk geval succes maar wil je ook meegeven dat de echte schoonheid van binnen zit.

    Like

  3. Pingback: Relatie met eten | Gewichtige Uitdagingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s